Nieuwe Natuur: Het Verdronken Land van Hedwige

.
De 3e verdieping van de Westerschelde (= het wegbaggeren van bepaalde onderwater "drempels') is beklonken in 2005 met de Belgische toezegging om 600 ha nieuwe natuur te bekostigen langs de Westerschelde. Iedereen blij, zou je denken, en een succes voor de provinciale onderhandelaars. Totdat het onmogelijk bleek om 600 ha geschikt voor nieuwe westerscheldenatuur te identificeren. En als dan ook nog eens ontpoldering onbespreekbaar is, dan zit het proces muurvast.

De Hertogin Hedwige polder is een uitkomst: helemaal aan de rand van Nederland, eigendom van een Belgische grootgrondbezitter (die nog veel meer grond in België heeft), en in haar eentje al goed voor 50% van de opgave voor 600 ha nieuwe natuur. Oud-minister Veerman heeft al in 2005 in Vlissingen aan boeren uitgelegd 'dat protest geen zin had' gezien de grotere belangen van Nederland en België.

Wat is het dillemma: 1) Hedwige ontpolderen, of andere polders langs de Westerschelde omzetten in nieuwe natuur; 2) wel baggeren maar afzien van ontpolderen en dus de Belgische financiering mislopen, dit vraagt om een regeling met EU en herziening van het standpunt van de Raad van State; 3) simpelweg niet verdiepen en een internationaal juridisch conflict aangaan; 4) zoeken naar het konijn dat zich ergens in de hoge hoed van politici schijnt schuil te houden?

Optie 3 is niet reëel, Nederland en België zijn nu eenmaal buren ('pacta servanda sunt'); optie 2 is lastig, omdat de natuurcompensatie als voorwaarde voor verdieping is gesteld door de Raad van State en Europa; blijft dus over optie 1, om het nieuwe natuurgebied "verdronken land van Hedwige" aan te leggen. 'Nieuwe Natuur' klinkt in elk geval beter dan 'ontpolderen'... :)

Uitweg is om alsnog 600 ha aan snippers langs de Westerschelde aan te wijzen voor nieuwe natuur, met natuurlijk een veelvoud aan lokale protesten. Ook minder kansrijk dan het lijkt, want de lijstjes en de voor & nadelen van elke locatie zijn natuurlijk al 100 x nagelopen de afgelopen jaren. Of wordt onder druk alles vloeibaar? Liever de HEdwige ontpolderen, of liever andere polders in nieuwe natuur omzetten? Bijvoorbeeld de Braakman en het Sloe weer opengraven? Dat zou ook veel dynamiek in het getijdengebied terugbrengen (naast nieuwe natuur)! Alleen wat moet er dan gebeuren met de zware industrie in het Sloe en voor de Braakman?

Kortom, het is een Gordiaanse knoop. Wie gaat hem ontwarren? Optie 4 is het konijn-uit-de-hoge-hoed: een uitweg die recentelijk opnieuw voor het voetlicht is gebracht, nl. om de Westerschelde niet verder te verdiepen, dan ook geen noodzaak voor natuurcompensatie, en om de Belgische bijdrage voor nieuwe natuur gebruiken voor de kosten van natuurcompensatie van een nieuw-aan-te-leggen Scheldevlakte (als tegenhanger van de 2e Maasvlakte). Antwerpen kan dan groeien op de Scheldvlakte, de zeeschepen hebben onbelemmerde doorgang en de voordelta wordt ontwikkeld met échte Scheldenatuur. Als de regeringen van beide landen deze weg willen bewandelen, kunnen de afspraken uit 2005 komen te vervallen...

Trouwens, als een kleine toegift: hoe zou de discussie verlopen als de havenbedrijven van Antwerpen en Rotterdam zouden fuseren? Wat zou dan voor de gezamelijke ondernemning de meest economische oplossing zijn?
.